Mimikra karła Mime

Michael Tusa przekonuje, że pod postacią karła Mime Ryszard Wagner odmalował portret Giacoma Meyerbeera. Nie trzeba dodawać, że pod postacią Zygfryda kryje się sam Wagner. Michael C. Tusa, Mime, Meyerbeer and the Genesis of Der junge Siegfried: New Light on the ‘Jewish Question’ in Richard Wager’s Work, „Cambridge Opera Journal, 26, 2, 113–146.  Żeby dowieść … Continue reading Mimikra karła Mime

Advertisements

Bliskie spotkania z operą drugiego stopnia

Alice Bellini przygląda się osiemnastowiecznym operom o robieniu opery albo, innymi słowy, operom drugiego stopnia – metaoperom. Czym opera w operze różni się od teatru w teatrze? Oczywiście muzyką, której obecność komplikuje relację pomiędzy poziomami artystycznej fikcji.  Alice Bellini, Music and „Music” in Eighteenth-Century Meta-Operatic Scores, „Eighteenth-Century Music”, 6/2, s. 183–207. Dla słuchacza, który w … Continue reading Bliskie spotkania z operą drugiego stopnia

Monteverdi at his best

Gary Tomlinson jako klucz do swojego tekstu wybrał fragment listu Monteverdiego z 1633 roku adresowanego prawdopodobnie do Giovanniego Battisty Doniego. Fragment ów dotyczy zmagań kompozytora z kwestią odpowiedniego naśladownictwa uczuć w muzyce, z którym borykał się zwłaszcza, kiedy komponował Lament Ariadny. Monteverdi pisze: „ho provato dicco la gran fatica che mi bisognò fare in far … Continue reading Monteverdi at his best

Così fan tutte: opera oparta na faktach

Polzonetti odnajduje prawdopodobne źródło dla konceptu leżącego u podstaw libretta Da Pontego, obnaża mechanizmy satyry uderzającej w pseudonaukową teorię magnetyzmu zwierzęcego i pokazuje, w jaki sposób opera Mozarta rezonuje z głośną sprawą romansu młodej żony wpływowego bankiera Guillaume’a Kornmana.  Pierpaolo Polzonetti, Mesmerizing Adultery: "Così fan tutte" and the Kornman Scandal, „Cambridge Opera Journal”, t. 14, … Continue reading Così fan tutte: opera oparta na faktach

Niepokorne dźwięki w późnych mazurkach Chopina

Lawrence Kramer słucha Mazurków op. 59 Fryderyka Chopina z perspektywy Baudelaire’owskiego dandysa, którego estetyka opiera się na afirmacji tego, co sztuczne i odrzuceniu tego, co naturalne. Niepokorne dźwięki, które odzywają się w kluczowych punktach ich partytur, ujawniają prawdziwą dyspozycję na pozór tylko niewinnych mazurków.  Lawrence Kramer, Chopin's Rogue Pitches: Artifice, Personification, and the Cult of … Continue reading Niepokorne dźwięki w późnych mazurkach Chopina

O beethovenowskiej arii, która wypadła z obiegu

Nicholas Mathew błyskotliwie analizuje arię, w której bohater najpierw narzeka na życie bez pieniędzy, później ożywia się na myśl o bogactwach, a na koniec wychwala potężną siłę pieniądza. Nicholas Mathew, Out of Circulation Beethoven, ‘Hat man nicht auch Gold beineben’ (Rocco), Fidelio, Act I, „Cambridge Opera Journal", Volume 28, Issue 2 (Special Issue: Remaking the Aria), … Continue reading O beethovenowskiej arii, która wypadła z obiegu

Światło we mgle

Pamięci Profesora Michała Bristigera W łonie romantyzmu wykształciły się dwie idee: oderwana od spraw ziemskich i zajęta swoimi sprawami muzyka absolutna oraz zapatrzony (i zasłuchany) w ziemski krajobraz muzyczny pejzaż. Stąd bierze się estetyczna łamigłówka, która wymaga rozstrzygnięcia: skoro muzyka instrumentalna zawiera się w samych tylko dźwiękach, jakimi środkami wkrada się do niej element wizualny? … Continue reading Światło we mgle

Chopin nie tańczył kujawiaka

W Święto Niepodległości warto znaleźć chwilę do namysłu nad naszą narodową tożsamością. Okazję do tego daje nam Halina Goldberg, której książka O muzyce w Warszawie Chopina  ukazała się w tym roku po polsku nakładem Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. Nie o książce chcę tutaj jednak pisać, ale o artykule opublikowanym w wiosennym numerze „19th-Century Music”. Goldberg … Continue reading Chopin nie tańczył kujawiaka

Muzyka telegraficzna

Trudno o bardziej adekwatną lekturę na dzień zaduszny niż artykuł o telegrafie. W latach 40. XIX w. telegraf zagościł na dobre w powszechnej świadomości europejczyków i amerykanów. O ile jego fizyczna obecność w przestrzeni publicznej była faktem, o tyle wiedza na temat zasady jego działania nie była szeroko rozpowszechniona. Nieznajomość tej zasady sprawiła, że odgłos grającego … Continue reading Muzyka telegraficzna

Odpominanie Avisona

Do odkrywania zapomnianych kompozytorów i repertuarów zdążyliśmy już przywyknąć. Pora więc na odpominanie. W swoim artykule Simon D.I. Fleming postanowił nie tyle przypomnieć o twórczości Charlesa Avisona, ile dowieść, że w istocie nigdy nie była zapomniana. Simon D. I. Fleming, The myth of the forgotten composer—the posthumous reputation of Charles Avison, “Early Music”, Vol. 44, Num. … Continue reading Odpominanie Avisona